Kith werd in 2011 opgericht in New York, maar het creatieve systeem van Ronnie Fieg begon veel eerder. Als dertienjarige startte hij bij schoenenwinkel David Z in het magazijn en groeide later door tot hoofdinkoper. In een interview met Open Residency uit 2026 beschrijft Fieg hoe tientallen jaren van schoenen vasthouden, verkopen, vergelijken en verzamelen het archief achter zijn smaak vormden. Hij maakt daarbij een scherp onderscheid tussen smaak en stijl: stijl kan met je leeftijd veranderen, terwijl smaak de stabielere blik is waarmee je bepaalt wat wel en niet bij je hoort.
Die lens helpt verklaren waarom Kith kan bewegen tussen footwear, kleding, food, auto’s en hospitality zonder dat Fieg die werelden als losse categorieën ziet. Hij keert steeds terug naar productkwaliteit, fit, schaarste, fysieke retail en het principe dat de klant meer moet krijgen dan waarvoor die betaalt. Ook beschrijft hij Kith als een verlengstuk van zijn leven, niet als een merk met één vaste eindcategorie. De les is niet om Kith te kopiëren. Het interessante is hoe langdurige aandacht een coherente creatieve richting kan worden: interesses mogen groeien, zolang de standaard en het perspectief de wereld bij elkaar houden.
®