Een winkel huren maakt een idee ineens echt. Er is een adres, een sleutel en een bedrag dat betaald moet worden. Voor Edson Sabajo en Guillaume ‘Gee’ Schmidt kwam daar volgens Patta’s eigen terugblik een probleem bij: na het tekenen ging de toegezegde banklening niet door. Via een vriend vonden ze alsnog een particuliere financier.
Wie waren die twee? Muziekliefhebbers die elkaar in de Amsterdamse hiphopscene hadden gevonden. Hun smaak in sneakers werd een gezamenlijke onderneming. In hun gesprek met Business of HYPE vertellen de oprichters hoe mensen uit hun omgeving schoenen wilden die lokaal moeilijk verkrijgbaar waren. Wat zij zelf uitzochten, werd interessant voor anderen.
Dat is een andere manier om naar het begin van een merk te kijken. Eerst iemand kennen, diens smaak leren vertrouwen en willen weten wat diegene nu weer heeft gevonden. Pas daarna komt het logo. Je kent waarschijnlijk zelf iemand bij wie je denkt: waar heeft die dat gevonden? Dat goede oog kan een reden zijn om terug te komen.
De relaties werden ook zichtbaar in het werk. Bij Het HEM beschrijven de oprichters hun jarenlange band met kunstenaar Piet Parra. Edson noemt daar ook het Patta-logo dat Parra maakte. Het beeldmerk kwam dus uit een bestaande creatieve relatie; het was geen los ornament dat achteraf op een groep werd geplakt.
In Business of HYPE leggen Edson en Gee nadruk op vertrouwen en het werk van het hele team. Dat gesprek geeft het grote woord ‘community’ iets concreets. Niet iedereen hoeft dezelfde taak te doen om bij te dragen aan dezelfde plek.
Onze lezing: de aantrekkingskracht van zo’n winkel zit deels in wat er tussen mensen ontstaat. Een gesprek, een gedeelde referentie, de ontdekking dat iemand anders ook ziet wat jij ziet. Kleding kan die verbondenheid zichtbaar maken, maar de relaties vragen meer dan een aankoop.
De lening maakte een start mogelijk. Het verhaal van Patta laat vervolgens zien waarom de mensen rond een winkel óók onderdeel kunnen worden van wat je erin zoekt.
®