De culturele tweede levensfase van de Superstar is zo dominant geworden dat gemakkelijk wordt vergeten wat de schoen oorspronkelijk was.
adidas introduceerde de Superstar rond 1970 als basketbalschoen, met een leren bovenwerk en de kenmerkende rubberen shell toe die later zijn visuele signatuur zou worden. De vroege identiteit draaide dus om performance, duurzaamheid en het basketbalveld.
Jaren later kwam hetzelfde object in een andere omgeving terecht. Halverwege de jaren tachtig had Run-DMC adidas-schoenen onderdeel gemaakt van zijn publieke beeld, en “My Adidas” veranderde de relatie tussen groep, publiek en product in muziek.
Het belangrijke punt is niet dat basketbal uit de biografie van de schoen verdween. Er kwam een nieuw hoofdstuk bovenop.
Er was geen industriële redesign nodig om de Superstar een andere culturele functie te geven. Mensen veranderden de context waarin het object werd gezien, gefotografeerd, opgevoerd en herkend.
Een diepere route kan basketbalchronologie, Run-DMC, “My Adidas” en latere streetwearrevivals uit elkaar halen.
Cultuur hoeft niet altijd een nieuw object uit te vinden. Soms neemt zij een bestaand object en leert zij de wereld het anders te lezen.
®