Julian Kubel richtte zich tijdens zijn techniekstudie op kleding omdat hij creatiever wilde werken. In Y-Not Culture vertelt hij dat Butan in 2006 in winkels kwam en shirts verkocht om nieuwe ontwerpen te betalen. Kaapstad was de directe omgeving; daarbuiten groeien leek aanvankelijk moeilijk.
Die kringloop geeft een klein label ritme: een idee wordt een shirt en een verkoop betaalt de volgende poging. Keuzes blijven dicht bij wat de maker wil ontwerpen en mensen willen dragen. Zo staat herhaald ontwerpen in het begin centraal, voordat een grotere bedrijfsstructuur ontstaat.
®