®De Molukse aanwezigheid in Nederland beslaat inmiddels meerdere generaties, en die generaties erfden niet hetzelfde leven. De eerste generatie kende militaire dienst, gedwongen overgang, tijdelijke huisvesting en de onzekerheid van een verblijf dat niet permanent bedoeld was.
Kinderen en kleinkinderen erfden die geschiedenis vanuit een andere positie. Velen werden geboren of groeiden op in Nederlandse steden en Molukse wijken. Familiegeschiedenissen en foto's in het Rijksmuseum documenteren die intergenerationele continuïteit, maar laten ook iets anders zien: herinnering reist door mensen en niet onveranderd door de tijd.
Levende cultuur is daarom geen geconserveerd specimen. Muziek, eten, taal, religie, activisme, design en relaties met Maluku kunnen allemaal manieren worden om te onderhandelen over wat behouden blijft, wat verandert en welke nieuwe betekenissen ontstaan. Die voorbeelden zijn een redactionele lezing van diaspora en geen claim dat iedere familie identiteit hetzelfde ervaart.
Dat onderscheid is belangrijk. Verandering betekent niet automatisch verlies, net zoals continuïteit geen perfecte herhaling vereist. Een cultuur kan herkenbaar blijven terwijl de omstandigheden waarin zij wordt geleefd radicaal veranderen.
Voor World of MATAGI is dat een van de belangrijkste ideeën binnen HUMANITY: erfenis is actief. Mensen ontvangen geschiedenis, discussiëren ermee, beschermen delen ervan, herinterpreteren andere delen en geven vervolgens weer iets door.