®Dieren keren voortdurend terug in de textielgeschiedenis, maar herhaling is geen toestemming om er één universele betekenis aan toe te kennen.
Sasanidische textielen bewaren dieren binnen rondellen met parelranden, en museumonderzoek verbindt sommige specifieke voorbeelden met elite- of koninklijke beeldcultuur. Latere textielen over een veel groter gebied hergebruiken, veranderen of echoën verwante structuren. Juist die gelijkenis is interessant omdat zij een onderzoeksvraag opent in plaats van automatisch een antwoord te geven.
Een paard, vogel, leeuw of fabelwezen kan op het ene object ornament zijn en op een ander sterker politiek of symbolisch geladen. Datering, materiaal, productiecontext, compositie en vergelijkbare objecten veranderen de lezing.
Hier kan designresearch makkelijk ontsporen. Een moodboard haalt het beeld uit zijn oorspronkelijke systeem en laat overeenkomsten sterker lijken dan het bewijs toelaat. Serieus onderzoek doet het omgekeerde: het plaatst het motief terug in een object, het object in plaats en tijd, en de interpretatie naast de bron die haar ondersteunt.
Voor MATAGI is dierlijke beeldtaal daarom geen bibliotheek met symbolen die klaarstaat om te kopiëren. Het zijn deuren naar verschillende visuele culturen. Het motief begint het onderzoek; het beëindigt het niet.