®Zijde kan verder reizen dan het politieke systeem dat een beeld ooit betekenis gaf.
The Metropolitan Museum documenteert Sasanidische zijden textielen met herhaalde dieren in rondellen met parelranden en bespreekt de brede export en aanpassing van Sasanidische ontwerpen. De objecten maken beweging zichtbaar, maar maken toeschrijving ook moeilijk.
Textiel reist. Het wordt hergebruikt, gekopieerd, geïmiteerd en ver van de plek waar het geweven is bewaard. Gelijkenis alleen vertelt ons dus niet dat twee stoffen uit dezelfde werkplaats of zelfs dezelfde regio komen.
Die onzekerheid is geen zwakte van het verhaal. Ze is onderdeel van culturele overdracht. Een visuele structuur kan blijven bestaan doordat zij ergens anders opnieuw wordt gemaakt, waarbij iedere nieuwe versie materiaal, techniek of betekenis kan veranderen.
World of MATAGI onderscheidt drie dingen die moodboards vaak samenklappen: een object dat als Sasanidisch is geïdentificeerd, een object dat als Sasanidisch beïnvloed wordt beschreven en een later werk dat er visueel op lijkt. Dat zijn verschillende niveaus van bewijs.
Het resultaat is een betere vorm van inspiratie. In plaats van een herkenbaar motief te kopiëren omdat het “Perzisch oogt”, kunnen we volgen hoe vormen reisden, veranderden en nieuwe context kregen.